|
ایران سرزمین من
|
||
|
اخلاقی |
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم
((ثُمَّ كُلِي مِن كُلِّ الثَّمَرَاتِ فَاسْلُكِي سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلًا يَخْرُجُ مِن
بُطُونِهَا شَرَابٌ مُّخْتَلِفٌ أَلْوَانُهُ فِيهِ شِفَاء لِلنَّاسِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ))
سپس از همه ميوهها بخور و راههاى پروردگارت را فرمانبردارانه بپوى [آنگاه]
از درون [شكم] آن شهدى كه به رنگهاى گوناگون است بيرون مىآيد در آن
براى مردم درمانى است راستى در اين [زندگى زنبوران] براى مردمى كه تفکر
مىكنند نشانه [قدرت الهى] است (۶۹)
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم
((قُل لَ أَقُولُ لَكُمْ عِندِي خَزَآئِنُ اللّهِ وَلا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلا أَقُولُ
لَكُمْ إِنِّي مَلَكٌ إِنْ أَتَّبِعُ إِلاَّ مَا يُوحَى إِلَيَّ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الأَعْمَى وَالْبَصِيرُ أَفَلاَ
تَتَفَكَّرُونَ )) بگو به شما نمىگويم گنجينههاى خدا نزد من است و غيب نيز
نمىدانم و به شما نمىگويم كه من فرشتهام جز آنچه را كه به سوى من وحى
مىشود پيروى نمىكنم بگو آيا نابينا و بينا يكسان است آياتفکر نمىكنيد (۵۰)
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
سوره رعد آیه 3((وَهُوَ الَّذِي مَدَّ الأَرْضَ وَجَعَلَ فِيهَا رَوَاسِيَ وَأَنْهَارًا وَمِن كُلِّ
الثَّمَرَاتِ جَعَلَ فِيهَا زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهَارَ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ
يَتَفَكَّرُونَ . )) و اوست كسى كه زمين را گسترانيد و در آن كوهها و رودها نهاد
و از هر گونه ميوهاى در آن جفت جفت قرار داد روز را به شب مىپوشاند
قطعا در اين [امور] براى مردمى که تفکر مىكنند نشانههايى وجود دارد (۳)
سوره روم آیه 8 ((أَوَلَمْ يتَفَكَّرُوا فِي أَنفُسِهِمْ مَا خَلَقَ اللَّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا
بَيْنَهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَأَجَلٍ مُّسَمًّى وَإِنَّ كَثِيرًا مِّنَ النَّاسِ بِلِقَاء رَبِّهِمْ لَكَافِرُونَ )) آيا
در خودشان به تفكر نپرداختهاند خداوند آسمانها و زمين و آنچه را كه ميان
آن دو است جز به حق و تا هنگامى معين نيافريده است و [با اين همه]
بسيارى از مردم لقاى پروردگارشان را سخت منكرند (۸)
وَعِبَادُ الرَّحْمَنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْناً وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا
سَلَاما
نكته ها چون تيغ پولاد است تيز گر نداري تو سپر واپس گريز
پيش اين الماس بي اسپر ميا كز دريدن تيغ را نبود حيا
امام علی در نهج البلاغه می فرماید :
(( لیستأدوهم میثاق فطرته و یذکروهم منسی نعمته و یحتجوا علیهم
بالتبلیغ و یثیروا لهم دفائن العقول ))
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاء وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ وَلاَ يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إَلاَّ
خَسَارًا .
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُونَ لِيَنفِرُواْ كَآفَّةً فَلَوْلاَ نَفَرَ مِن كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَآئِفَةٌ
لِّيَتَفَقَّهُواْ فِي الدِّينِ وَلِيُنذِرُواْ قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُواْ إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ
|